با سلام"

تولد بانوی شعر  (فروغ فرخزاد) را به همه شاعران پارسی تبریک میگم.

پرواز را به خاطر بسپار...

پرنده مُردنیست...

این ترانه رو تقدیم میکنم به این بانو و همیاران ترانه نویس.

؛سکوت نکن؛

محمدحسین عباسی

سکوت نکن"سکوت نکن"خاتونک ِ همیشگی

سکوت نکن"سکوت نکن"  ای روح ِ سبز ِ زندگی

سکوتت مرگ ِ خاموش ِ قناری"

                                                    سکوت ـ تو" غروب سرخ آواز

سکوتت کشتن بی رحم رویاس

                                                                               سکوتت نقطه پایان اعجاز

تن ِ رنگین کمون پژمرده میشه 

                                                                                ستاره تویِ مشتِ شب میمیره

نه خورشید میشکفه" نه ماه" نه آینه

                                              همه دنیارو تاریکی میگیره!!!

برای من که ازتو تازه میشم

                                                        سکوتت قتل ِ عام ِ خنده هامه

سکوتت معنی تلخ شکسته

                         سکوتت "فاجعه س"

                                                                 مرگ ِصدامه!!!

غزل میپاشه از هم واژه واژه

                                     ترانه بی نفس برباد میره

روی تکرار شب "وای میسه ساعت

                                               صدای ِ زندگی از یاد میره!!!

    سکوتت مرگ خاموش قناری...

پ.ن ۱: تغییر وزن در بیت اول ترانه با بیتهای بعدی عمدی بوده است.

پ.ن ۲:هنوز جای کار زیادی دارد.

تغییر در شیوه سرایش یک تجربه خاص برای خودم بود که با نظر خانم ابری انجام دادم.

اما فعلا دارم روی دو ترانه کار می کنم که به نظر خودم ترانه های خوبی می شوند.

بنیاد ترانه را فراموش نکنید!!!   

                                               توکدوم آینه آروم میگیریم

                                 با کدوم حادثه می رسیم بهم؟

                            با کدوم ترانه میتونم به تو

                                 همه نگفتنی هامو بگم؟

                            تو همین فاصله های دربه در

                               بگو احساسمو دست کی بدم

                             بگو هم بستر عطر کی بشم

                            بگو ازچشمای کی غزل بگم

                           کوچه های خلوت پاییزیرو

                           با کدوم ستاره پابه پا بشم

                          میون این همه واژه غریب

                         بگو با اسم کی آشنا بشم

                     بی تو از تمام عاشقانه ها

                           سهم من یه پرسه بارونیه..

                    سهم من یه آسمون بی نفس

                       سهم من یه هق هق پنهونیه..

                       با کدوم حادثه می رسیم به هم...؟

                          محمدحسین عباسی

ترانه (ازدور میبوسم ) رو تقدیم به تمام ترانه بازان و ترانه سازان این سرزمین...

البته از انتظار بانو ملودی محمودی نمی توانم بگذرم که شاید دلیل اصلی این

بروزرسانی بود/چون هیچگاه قصد به روز رسانی این ترانه رو نداشتم...

اما نمی دونم چرا ؟ شاید سردرگمی این روزهای خودم یک دلیل باشد..

و دعوای من با من و انهدام تمام گذشته ای که گذشت.!!!

چند روزیه که دنبال ادامه دادن یک خط شعر نا خواسته ام اما هنوز  هیچ...

( زندگی را دیشب،

                     در خیابانِ خدا                     تُف کردم...)

بگذریم...؟

 چند جای ترانه کار داشت که من حوصله پرداختن به اونهارو نداشتم..ببخشید!

و اینکه ۱۸ آذر تاریخ تولد این بی ترانه است.  ای خداااااااااااااااااا...

بنیاد ترانه را فراموش نکنید.

ازدور میبوسم: نسخه اول و آخر.

توروازدور میبوسم

                                                       توروای پیکر گل پوش

 توروای رفته ازدستم

                           توروای رفته از آغوش

تورومیبوسمت ازدور                                   ازین تنهایی بی حد

 ازاین شب کوچه های شوم

                                           ازین شب گریه ممتد

توروای عاشق تن پاک

                                                                      که سایه ت سایه بونم بود

که قلبت خونه خورشید

                                                      که چشمات آسمونم بود

من از شب های تو دورم

                       برای فتح تاریکی

تواما دوردورازمن                                                      به من نزدیک ِ نزدیکی!!!

تو این تکرارتنهایی

                                               مثه عکس تو بی رنگم

ببین هم بغض من خسته م             ببین دلتنگ دلتنگم

(   تو رو میبوسمت غمگین

                                       تورو ای مومن مغرور)

امیدی به رسیدن نیست 

                                             تورو میبوسمت ازدور )

م  ح عباسی

به نام خداااااااااا....

ترانه معجزه تقدیم به خاموش ترین خاتون ....

تقدیم به تنهایی  انسانها در گهواره دنیا....

و ترانه شاخه شب/که در بنیاد ترانه هم به ماه شده است.

اگه شب بین منوتو داره کم کم پا میگیره

اگه بی هرم نفسهات داره این خونه میمیره

بگو عریون شه تن عشق بگوعریون شه دوباره

بذا شب آتیش بگیره از ستاره تا ستاره

این غزل کابوس غمگین بگو عریون شه به رویا

نذاراین وحشت بریزه به ترانه به تماشا

پرکن ازعطر ترنم این هوای بی کسی رو

با صدای مهربونی خط بزن دلواپسی رو

با توتا اوج ترانه اسم من سبز بهاره

دست تورو شاخه شب گل خورشیدو میکاره

باتو فاصله یه قصه س از همیشه تا همیشه

باتو رویا جون میگیره نبض شعرم تازه میشه

اگه دستای سکوتت خالی از عطر ترانه س

اگه چشم تواسیره گریه های بی بهانه س

بگو عریون شه تن عشق بگو عریون شه دوباره

بذاشب آتیش بگیره ازستاره تا ستاره

 معجزه

توبا یک معجزه از اونور شب

                                                   طلوع کردی که من آسون نمیرم

تا دنیام رنگ خاموشی نگیره

                            تامن تو دست تو سنگر بگیرم

تو با خورشیدکی ازقله نور

                         سکوت سنگی شهروشکستی

صدات ازهر ترانه شعله ورشد

                                                     تموم قصه رو آیینه بستی

رسیدی روتنت زخم سفر بود

                                                                       رسیدی دل بریده دل شکسته

توروديدم شب ِ سیب و ِستاره

                                            رسیدی -عاشق و مغرور وخسته

رسیدی ازهمون پس کوچه هایی

                                                            که هیچ وقت هیچ مسافری نیومد

گذشتی از تگرگ و مرگ و رگبار

                                        ازاون زخمی که شب توشب به توزد

کمک کردی شقایقها نمیرن

                                      تو دستای ِ سیاهٌ سرد ِ دنیا

برای ردشدن از این زمستون

                                                   کمک کردی غزل بارون شه اینجا

کمک کردی به جای هق هق شب

                                                                هزارویکشب از ترانه باشه

تموم قصه هامون مهربونی

                                تمومش حرف عاشقانه باشه...

تو بایک معجزه ازاون ورشب              

طلوع کردی که من آسون نمیرم..

پ.ن:این ترانه درگیر تغییرات شده است.

محمدحسین عباسی

این ترانه تقدیم به تمام مهربانان و مهرورزان ترانه نویس.

فقط همین...

(خاتون خاموش)

هم قفس،خاتون خاموش،

همصدای خسته ی من

زیرسقف این شب سرد،

ساده نشکن،ساده نشکن!!

اگه تو غربت این شب"

                                  روصدام زخم هراسه

اگه  تنهایی  دستام "

                            واسه دستات  ناشناسه

اگه غمگین سکوتم"

               اگه مسموم نفسهام

                                     توروای خاتون خاموش"

          توروتنها،تورو میخوام

تورومیخوام واسه گریه،

                                 واسه دوباره هق هق

                                                            توروای همیشه معصوم"

                                                                                           توروای همیشه عاشق

تورومیخوام که بگیری"

خستگیهامو به آغوش

مرهم زخم صدام شی،

ناجی این شب خاموش

با من از خودبریده"

 مهربونی کن دوباره

                                مهربونی کن برای

                                                           این غریب بی ستاره

تورومیخوام واسه گریه،

                     واسه دوباره هق هق

                                             توروای همیشه معصوم"

                                                                              توروای همیشه عاشق

محمدحسین عباسی

پ.ن: این ترانه در بنیاد ترانه هم به روز شده است.

 تقریبا بعداز یک ماه دوباره آمدم تا بنویسم.

اینم ترانه  پل شکسته یادمان روزهای درحال عبورتقویم...

"پل شکسته"

خسته ازکوچ ستاره،

                                                      زخمی ازبوسه پاییز!

ازگل وخاطره خالی،

                            ازشب ودلهره لبریز...

بغضی که بغض صدامه"

                                         بغض ابرای سیاه پوش..

بغض فصل سوزوگریه"

                        بغض پرسه های خاموش..

                         من یه موج سرشکسته ،توخلیج بی کسی هام!!!!

 عابر همیشه گیه"

                                 کوچه دلواپسی هام!!!!

پرپلهای شکسته س"

                                                            پشت این تکراربن بست

لحظه لحظه های بی تو"

                                 لحظۀ مرگ ترانه ست

شعر آوارگی من"

شعر تلخ بی تو موندن

بی تو تنها "بی تودلتنگ"                                         شبوبه گریه کشوندن  

                          من یه موج سرشکسته ،توخلیج بی کسی هام!!!!

عابر همیشه گیه"

                       کوچه دلواپسی هام!!!!

م عباسی

 با نام ویاد خدا..

تقدیم به تمام دوستان ترانه باز.......

محمدحسین عباسی

بامن این ثانیه رونفس بکش"بامن این خاطره روقدم بزن

               پابذارروتن این فاصله ها"این سکوت کهنه روبهم بزن

بذارازتو گٌر بگیره آینه" یه تبسم  یه اشاره  یه نگاه

               تادوباره شب به رویابرسه" دس بکش روگونه های خیس ماه

ازصدات گل میکنه باغ غزل"پنجره خورشید و میبخشه به من

               واژه ها با نفست پا میگیرن"تن به تن ستاره ها عاشق میشن

با من این ثانیه رو نفس بکش"نگو که سهم من از تو رفتنه

               زنده کن منو دوباره ازخودت"بگو دیگه وقت با تو بودنه

بامن این ثانیه رونفس بکش"بامن این خاطره روقدم بزن

               پابذارروتن این فاصله ها"این سکوت کهنه روبهم بزن.

پ.ن۱:این ترانه در بنیادترانه هم به روز شده است.

پ.ن۲:دربنیادترانه واژه کوچه جایگزین خورشید شده(به اشتباه)

پ.ن۲:آماده واگذاری میباشد.

خدا یارتان...

با درود به همترانگان!!!

                      این ترانه تقدیم به.........؟؟؟

  شعر سرخ(م عباسی)

فصل این مرثیه سرخ/آخرین فصل کتابه

                                                 هرچی گفتن هرچی دیدیم/

                                                                                     نه یه قصه نه یه خوابه

تو قفس نعش پرنده /توی شهرتعزیه ی خون

                              تو غزل قتل ستاره         /               پشت سر فاجعه بارون

دست سنگین سیاهی/لب سبز قصه رو بست

                (توی خاک ما همیشه/      پاسخ غزل: گلوله ست)

فصل این مرثیه سرخ/فصل فریاد توومن

                                                  فصل سبز همصدایی/فصل همترانه بودن

ای تو هم قبیله من/شبو از آینه بردار

                       (شعرسرختو دوباره/ بنویس رو تن دیوار)

 م عباسی

با درود خدمت هم ترانگان دل ناز

لحظه هام چه قدر حقیرن وقتی عاشقانه ای نیست

وقتی واسه زنده بودن بی تو هیچ بهانه ای نیست

لحظه هام چه قدر حقیرن" وقتی ازیادتو دورم

وقتی بی خورشیدچشمات" یه غروب سوت وکورم

وقتی که سفره لبهام" خالی از اسم  تو میشه

وقتی جاپای نگاهت" نمی مونه روی شیشه

گم میشم توشهرقصه"تو مسیرتلخ حسرت

بی تو دلگیرنگاهم" بی تو غصه شده عادت

با تو پرگرفتم از شب" وقتی ازپرنده گفتی

وقتی تو کوچ ستاره"ازطلوع خنده گفتی

حالا سخته تو نباشی"حالا که به تو رسیدم

حالاکه با بال زخمی"به  امید تو پریدم

لحظه هامو پس بگیرو"

                                         پای رفتنونگهدار

نذار از گریه بیفتم"                         

                                             دستای منو نگهدار

لحظه هام چه قدرحقیرن"وقتی عاشقانه ای نیست

                  وقتی واسه زنده بودن            بی توهیچ بهانه ای نیست.

                         .م عباسی.

من همان پسرک روزنامه فروش سر چهارراه ها..هستم....

که دربرگ برگ نگاه ها ی سرد   پرپرمیشوم...

 م عباسی

تو اونجا کنج تنهایی"من اینجاگوشه غربت

دچارزخم تردیدیم"دچار بغض بی نوبت

یه حس سرد تو چشمام"دارم بی عشق رهامیشم

دارم از آخرین لبخند" دارم از تو جدا میشم

بیا از فاصله پایین"بیاهم خاطره پیشم

میدونم تاتوبرگردی"دوباره عاشقت میشم

                                        آره من عاشقت میشم

هنوزبااین همه حسرت"واسه توساده میمیرم

هنوزم تو تب بارون"ازاحساس توسرمیرم

هنوزم یادتم هرجا"هنوزم مات چشماتم

                                           هنوزم باتوهمرنگم"هنوزم گیج حرفاتم...

                                  آره من مات چشماتم...

                                        م عباسی